Ui, Allium cepa
Beschrijving over ui
Vast, eetbaar bolgewas. Ui de bol spruit één enkele bloemstengel tussen lange vleeszige bladeren met een ronde top.
Van juni tot augustus bloeien talloze kleine groenwitte bloempjes in een dicht bolvormig scherm aan het eind van de stengel.
Sint-Jansuitjes of zilveruitjes zijn speciaal voor de inmaak. Rode uien zijn zacht van smaak. Hun Belgische broeders zijn veel scherper, net als de Hollandse uien. In Canada is in de 19de eeuw de Egyptische boomui (Allium cepa proliferum) uit de gewone ui ontwikkeld. Hij wordt gevormd door een dikke stengel waaraan trosjes scherpe uitjes groeien, die als zilveruitjes verwerkt en geconsumeerd kunnen worden. Japanse bosjesui of welsh onion lijkt op een scherp lente-uitje of -preitje. In Ierland groeit de patatoe onion (aardappelui), die een bijzonder grote ondergrondse uibol heeft. Deze opsomming wil slechts een indruk geven van de grote verscheidenheid aan uientypen. Het kruid ui (in het latijns Allium cepa) komt uit de kruidenfamilie narcisfamilie (Amaryllidaceae). Ui komt ook voor onder de naam: ajuin, siebel.
Waar wordt ui gevonden?
Overal ter wereld, maar niet in het wild. De afmeting, smaak, kleur en kwaliteit zijn overal verschillend. Enkele van de vele ui-achtige groeien ook in Nederland.
Oorsprong ui
Vermoedelijk Iran (Perzië; de ui was 4000 jaar voor Christus al in Egypte bekend).
Hoe kun je ui kweken?
Alle soorten ui zijn het beste te kweken uit eenjarige plantuitjes.
Eigenschappen van ui
Elke soort bevat vitamine C, mineralen en sporenelementen. Het verschil in smaak is afhankelijk van het gehalte aan glycosiden en sulfiden.
Voedingwaarde van ui
Bekijk de voedingswaarde van ui.
Meer kruiden uit de narcisfamilie