Informatie over kruid venkel

Venkel, Foeniculum vulgare

Beschrijving over venkel

Bleekgroene plant die vrij hoof opschiet. De ronde gestreepte stengel heeft fijn geveerde bladeren.
Van juli tot september bloeien gele bloempjes in grote schermen. De zaden zijn groen tot beige met overlangse ribbels.
De plant smaakt erg bitter en er zijn andere, zoetere venkelsoorten van gekweekt, zoals de Foeniculum vulgare var. dulce, de zoete knolvenkel; de Foeniculum vulgare var. officinalis, een vrij zoete eetbare venkel; de Foeniculum vulgare var. giant bronze, een mooi grote winterharde plant met donkerpaars blad; en de Foeliculum piperitum, die in Italië groeit en waarvan de malse stengels gegeten worden. Het kruid venkel (in het latijns Foeniculum vulgare) komt uit de kruidenfamilie schermbloemenfamilie (Umbelliferae). Venkel komt ook voor onder de naam: vennekool.

Waar wordt venkel gevonden?

Alle gematigde streken van de wereld. In het wild groeit venkel op kalkhoudende grond, bij voorkeur in de buurt van zout water.

Oorsprong venkel

Het Middellandse Zeegebied; door de Romeinen naar de rest van Europa gebracht.

Hoe kun je venkel kweken?

De zoete tuinvenkel wordt evenals de knolvenkel als éénjarig plant gekweekt.
Zaaien van april tot augustus en ’s winters goed afdekken.
Uit de buurt houden van dille, omdat er gevaar bestaat voor kruisbestuiving, en van koriander, bonen en tomaten, omdat die anders in hun groei geremd worden.
Foeniculum vulgare is winterhard en kan in het najaar door scheuren van volwassen planten vermeerderd worden.

Bewaren van venkel

De schermen van de venkel omgekeerd ophangen en het zaad opvangen.

Eigenschappen van venkel

De etherische olie is heilzaam en het aroma van de gekweekte plant is aangenaam anijsachtig zoet.

Toepassing venkel

Venkel gebruiken in eten en drinken

Het groen van de bittere venkel wordt in Centraal-Europese en Russische gerechten verwerkt.
De scherp smakende zaden van venkel vormen in Frankrijk een bestanddeel van een ‘bouquet garni’ voor slakken.
Ook in de Chinese en Indiase keuken worden het bittere venkelgroen en venkelzaad gebruikt.

Halfrijpe schermen en zaden van de venkel zijn geschikt voor inmaak op azijn.
Van de zoetere venkel worden vooral Griekse, Italiaanse en Franse gerechten zowel de knol als de bladeren en het zaad gebruikt. Dit zaad, wat veel milder en aromatischer is dan dat van de wilde venkel is een smaakbasis voor sommige Franse likeuren zoals fenouillette, voor Florentijnse worsten en sommige soorten appelgebak (soms gemengd met anijszaad).
Het groen van de zoete venkel past uitstekend bij vette vis en vet vlees, zoals in de Italiaanse gerechten speenvarken of ham met venkel.
Ook harmoniseert venkel met vis, kip, lamsvlees, romige sauzen en verse groenten als worteltjes en doperwten.
Knolvenkel is zowel rauw als gekookt erg lekker.

Medicinale werking van venkel

Kauwen op venkelzaden of er thee van drinken, is eetlustopwekkend en bevorderd de spijsvertering.
Vermoeide of ontstoken ogen vinden baat bij een kompres van venkelwater dat getrokken is van venkelgroen.
Een melkextract van venkelzaad helpt tegen buikpijn.
Een paar druppels venkelzaadextract of venkelolie op een suikerklontje helpen direct bij benauwdheid door een astma-aanval.
Venkelzaadextracten helpen verder, net als andere schermbloemigen tegen winden, slechte adem en problemen met urineretentie (niet kunnen plassen).