Informatie over kruid roomse kervel

Roomse kervel, Myrrhis odorata

Beschrijving over roomse kervel

Vaste plant die 1,5 meter hoog kan worden, met holle gestreepte stengels en geveerde donzige varenachtige bladeren.
Van mei tot juli bloeien grote schermen met witte bloempjes, gevolgd door vrij grote zaden, die eerst groen en later glimmend donkerbruin van kleur zijn. Het kruid roomse kervel (in het latijns Myrrhis odorata) komt uit de kruidenfamilie schermbloemenfamilie (Umbelliferae). Roomse kervel komt ook voor onder de naam: vaste kervel.

Waar wordt roomse kervel gevonden?

In Nederland hier en daar in Gelderland in verwilderde vorm; de gekweekte Roomse kervel vindt men nog in tuinen, vroeger vooral in moestuinen.

Oorsprong roomse kervel

In het wild langs wegen en heggen in bergachtige en hooggelegen streken van Europa.

Hoe kun je roomse kervel kweken?

Vaste kervel is eenvoudig te vermeerderen uit vers zaad of door scheuren. De grond moet lemig zijn met een goede afwatering en in halfschaduw. Uitpoten met een onderlinge afstand van 60 centimeter.

Bewaren van roomse kervel

Alleen de zaden van de Roomse kervel kunnen met succes gedroogd worden.

Eigenschappen van roomse kervel

De smaak en de reuk lijken op die van een mengsel van anijs en zoethout. De zaden zijn doordringender van geur dan de bladeren.

Toepassing roomse kervel

Roomse kervel gebruiken in eten en drinken

De zaden van de vaste kervel malen en als specerij gebruiken.
Met wat suiker lekker op zoetigheden zoals appeltaart.
Gemalen onrijpe kervelzaden door geslagen room, ijs en groene salades geven een heel bijzondere smaaksensatie.
De wortels van de kervel smaken, rauw in rauwkorstschotels of gehakt en gekookt als groente, erg lekker.
De kervelbladeren zijn op dezelfde manier te gebruiken als die van de echte kervel. Ze zoeten ook prettig in rinse wrange vruchtencompotes als ze daarin meegekookt worden.